Aşağıdaki bloklar özet geçiş değildir; kredi komitesi ve saha finans diliyle mekanizma, davranış tuzağı ve teşhis sırasını açar.
Mekanizma
Teklif marjı ile gerçekleşen proje/iş marjı sistematik ayrışıyorsa işletme her yeni işte zarar biriktirir. Maliyet enflasyonu, fire, finansman ve after-sales maliyetleri fiyata yazılmazsa ciro büyüdükçe zarar hızlanır. Büyüme, birim zararı ölçekler. Kırılma: brüt kâr finansman + sabit gideri karşılayamaz hale gelince nakit ve borç birlikte bozulur.
Davranış tuzağı
“İşi kaçırmayalım”, “sonra telafi ederiz”, “hacim gelince düzelir” Türkiye hizmet ve sanayi tekliflerinde klasiktir. Satış ekibi doluluk ve ciroyu kutsar; maliyet muhasebesi zayıfsa gerçek marj görünmez. Zarar eden iş “referans” diye taşınır.
Defter ve kasa
Ciro yüksek, hatta bazı dönemlerde tahakkuk kârı olumlu görünebilir; nakit ise zarar eden işlerin peşin maliyetlerini finanse eder. Proje bitmeden alınan avanslar geçici rahatlık verir, kapanışta açık büyür. Defterde “iş var”, kasada “iş yediriyor”.
Saha / komite okuması
Komite sipariş/proje bazlı katkı payı, teklif–gerçekleşme sapması, iade/iskonto ve finansman yükünün brüt kâra oranını ister. Kapasite dolu olup nakit üretmeyen firmada ilk şüphe fiyatlama disiplinidir.